Ziektebeeld

 

Difterie begint meestal met een pijnlijke keel, soms gevolgd door heesheid, koorts en zwelling van de lymfklieren van de hals. De verschijnselen treden geleidelijk op en de klachten blijven veelal beperkt tot een bepaalde plaats, b.v. de keel; bij zuigelingen tot het neusslijmvlies. Als de verschijnselen erger worden kan er zich een taai en grijs vlies vormen op de amandelen, de keel en eventueel op de luchtpijp en de longen. Dit vlies kan de ademhaling bemoeilijken, waardoor een stridor (= vernauwing van de bovenste luchtwegen, die hoorbaar is) kan optreden of de ademhaling kan blokkeren en slikbezwaren veroorzaken of zelfs tot verstikking leiden. Daarnaast komt er nog een andere variant voor, namelijk “huiddifterie”, dat vaak een chronischer karakter heeft.

Besmetting

Difterie is een acute infectieziekte en de besmetting vindt plaats via druppelinfectie. De bacillen nestelen en vermenigvuldigen zich meestal in de neus en de keel (soms ook in het strottenhoofd, de navel en de huid). De ziekteverschijnselen komen gemiddeld twee tot zeven dagen na de besmetting naar buiten. Het is een zeer zeldzame ziekte geworden, alleen in de voormalige Sovjet-Unie worden nog gevallen gemeld. Deze teruggang van de ziekte was al aan de gang voordat het vaccin werd geïntroduceerd, er werd zelfs eerst een toename gezien.

Behandeling 

Door goede hygiënische maatregelen kunnen de verschijnselen afnemen. Ook bedrust en goede voeding kunnen de klacht snel verminderen. Bij complicaties van de luchtwegen is het mogelijk voedsel via infuus of sonde toe te dienen.

Al bij het vermoeden van difterie wordt een antitoxine toegediend samen met erythromycine, een antibioticum. Difterie komt nog weinig voor en leidt zelden tot ernstige situaties. Het herstel is langzaam, maar volledig. Homeopatisch kan profylactisch het middel diphterinum gegeven worden. Voor difterie zelf komen meerdere middelen in aanmerking.